Dr. Cemil Paslı: Öteki Elinde “Cennet” Var

Beşer kendisini aşıp, başkası için iyi bir şey yaptığı kadar “insan” dır.

İyiliğin en güzeli de “yeryüzü melekleri” diyebileceğimiz çocuklara yapılan iyiliktir.

“Çocuklar”, yaşlılar, kadınlar, engelliler, göçmenler, hasta ve musibetzedeler ve mahkûmlarla birlikte insanlığın dezavantajlı grupları arasında sayılmaktadır.

İnsanlık çocukların bu hassasiyetine binaen “Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Beyannamesi” ni kabul etmiştir.

Bu beyannamede “her çocuğun bir aile içerisinde büyüme hakkı vardır” denilmektedir.

Aile ve Sosyal Hizmet Bakanlığı’na bağlı Çocuk Evleri ve Sevgi Evleri’nde barındırılan her çocuğun evlat edinme/koruyucu aile/sed gibi modellerle mutlaka bir aile yanında yerleştirilmesi 85 milyonluk ülkemizdeki herkesin sorumluluğundadır.

38 yıllık memuriyet hayatımın 19 yılını sosyal hizmet kuruluşlarında çalıştım.

Cumhurbaşkanlığı destekli “Emekliyiz Gönüllüyüz” ve “Gönül Elçileri” projeleri Konya koordinatörü idim ve her iki projede de Türkiye’de “en başarılı il” seçildik.

Hollanda Amsterdam merkezinde 1520 yılında kurulmuş Spirit Foundation ile 5 yıl karşılıklı bir devlet projesi olan “Aileye Aile İçinde Yardım” projesinin Türkiye Delegasyon başkanı olarak görev aldım.

Proje çıktısı kitabı bakanımız Fatma Şahin’e bizzat takdim ettim.

Proje ile hedeflenen yurt ve yuvaları kapatan 10 kişilik özel ekibin başında idim.

Öyle güzel işler yapıyorduk ki; üç kardeşi çocuğu olmayan bir aileye vermiştik ve mükemmel kaynaşmışlardı.

Ailenin izni ve katkısıyla ulusal bir gazetede olayı manşetten Türkiye’ye duyurmuştuk.

Gazetenin manşeti şuydu:

“Cennetlik Aile”

Yurt ve yuvaları kapatıp sevgi evleri ve çocuk evlerine yöneldiğimizde fetö gerçeğiyle karşılaştık.

Biz her çocuk aile yanında büyüsün diye canhıraş bir biçimde koruyucu aile/evlat edinme/sed modellerini güçlendirirken onlar; çocuk evleri ve sevgi evlerini şişirmeye, devlet imkânlarını kullanarak çocuğu aileden koparıp devşirmeye, kurşun asker yapmaya çalışıyorlardı.

2012’lerde bunu başardılar ve bizi sistemin dışına attılar.

47 çocuğa kadar düşürdüğümüz bir sevgi evi sitesinin yakınlarda 165 çocuğa yükseldiğini öğrendim.

Oysa işler o kadar iyi gidiyordu ki; çocuk evleri ve sevgi evlerini kapatıp her ilde sadece dublex bir “Çocuk Acil Müdahale İstasyonu” kuracak gelen bebek ya da çocuğun bir aydan az sağlık ve resmi/hukuki işlemlerinden sonra sırada bekleyen özenle seçilmiş, eğitimli, sertifikalı uygun ailenin yanına yerleştirecek ve onun gelişimini orada takip edecektik.

Zararın neresinden dönsek kardır.

2025 Aile Yılı.

Türk Aile Vakfı (TAV)’nı kanunla Ankara’da kuralım.

Her ilde şubesini açalım.

Benim gibi aile odaklı çalışan gönüllüleri sisteme kaydedelim.

Koruyucu aile/Evlat Edinme/Sed modellerine gönüllü desteğini de katalım hep birlikte “Her çocuk bir aile yanında büyüsün” kampanyası başlatalım.

“Koruyucu aile olmak” Peygamberimiz (s.a.v.)’in en mühim sünnetlerindendir.

Kendisi dedesi Abdulmuttalip ve o vefat edince amcası Ebu Talip’in yanında “koruyucu aile” formatında büyüdüğü gibi;

Kendisi de, Zeyd bin Harise, Ali bin Ebu Talip ve Enes bin Malik’i “koruyucu aile” modelinde kendi ailesi içerisinde büyütmüştür.

Bizim kültürümüzde çocuk önce yakınları, uygun yoksa uygun bir aile tarafından alınır ve sahip çıkılır.

Kurum bakımı çocuklar için birçok riskler barındırmaktadır.

Aile insana 18 yaşına kadar değil, bir ömür boyu lazımdır.

Bu anlamda bana göre bir çocuğun aile yanında büyütülmesi “farz-ı kifaye” dir.

Bizim zamanımızda koruyucu aile hizmetini sloganı şuydu.

Bir elini biz tutuyoruz, öteki elini de sen tut!

Evet! Dostlar kurum bakımındaki çocuklarımızın bir elini devlet tutuyor.

Haydi, siz de içerisinde cennetin anahtarı olan diğer elini tutun.

Tutun ki, ahirette Hz. Peygamber (s.a.v.)’e iki parmağın birbirine yakınlığı gibi yakın olun.

Dr. Cemil Paslı -Kobi Konya Dergisi