Dr. Cemil Paslı: Yusuf’u Bulmak Ahlaki Bir Mecburiyetti

Olay, en güzel kıssa/ahsen’ül-kasas (Yusuf, 12/3)’ın anlatıldığı Kur’an’ı Kerim’de Yusuf suresinde geçer.

Zamanın behrinde bir Kral vardır.

Özel bir çaba ve gayret gösterilmediği bütün durumlarda olduğu gibi;

Kral’ın etrafı bolca “kullanışlı aptallar” ve “bomboş dalkavuklar” ile çevrilmişti.

Bu “kullanışlı aptallar” işin ehli olmadığı için sıklıkla hata yapıyorlar ve cezaevine düşüyorlardı.

İki tanesi Hz. Yusuf (a.s.)’ın koğuşuna denk gelmişti.

İkisi de rüya görmüş Hz. Yusuf’a tabirini yaptırmışlardı.

Hz. Yusuf birinin asılacağını diğerinin “bir şeklide” kurtulacağını ve Kral’ın yanındaki görevine döneceğini hatta o göreve dönünce kendisinin iyi bir iktisatçı/işletmeci/ekonomist olduğundan bahsetmesini istemişti.

Günler ayları, aylar yılları kovaladı.

Kral ve çevresindekiler sistemi bir şekilde yürütüyorlardı.

Hz. Yusuf (a.s.)’ın kurtulan cezaevi arkadaşı ondan Kral’a bahsetmek konusunda sürekli tereddütler yaşıyordu.

Çünkü Hz. Yusuf (a.s.) o sistemin insanı değildi.

Düzeni bozabilir, bu sebeple kendisi de bu sebeple (referans olduğu için) süreçten zarar görebilirdi.

Bu tereddütler içerisinde yıllarca gitti geldi, geldi gitti.

Taa ki Kral o meşhur rüyayı görüp etrafını silkeleninceye kadar.

Kral bütün “kullanışlı aptalları” ve “bomboş dalkavukları” sonuna kadar zorlamış ama onlar liyakat, ehliyet ve adaletten yoksun oldukları için işin içerisinden bir türlü çıkamamışlardı.

İyice dellenen Kral’ı ve yıllarca itina ile kurdukları düzenin çatırdadığını gören cezaevi arkadaşı mecburen çareyi Hz. Yusuf (a.s.) dan Kral’a bahsetmekte buldu.

Sistemin cezalandığı, en görünmez/duyulmaz/işitilmez noktaya savurduğu; kısaca; yokluğa/ademe mahkum ettiği Hz. Yusuf (a.s.) mecburen düzeni kurtarmaya, sistemi yeniden kurgulamaya davet edilmişti.

Hz. Yusuf (a.s.) göreve davet edilince çaresiz kalmış sistem sahiplerini öncelikle ciddi bir özeleştiriye davet etti.

Onlara o özeleştiriyi yaptırdıktan sonra sistemin başına geçti ve sistemi yeniden kurguladı.

Pedagojide kuraldır:

“Kedi kabahati üzerinde terbiye edilir.”

Hz. Yusuf (a.s.) da tam olarak bunu yapmıştı.

Kur’an’ı Kerim’de insanı travmalar üzerinden terbiye eder.

Bedir’i hızlı geçer ama Uhut’ta uzunca durur.

İfk olayı konusunda ikazlarını uzatır da uzatır.

Bakara suresinde kafirlerden 2 ayetle bahsederken münafıklara 13 ayet tahsis eder.

İşin Özü:

Hz. Yusuf (a.s.) adalet, liyakat ve ehliyet sahibi bir uzman olarak çaresizliğin yakıcı baskısıyla mecburen sistemi kurtarmak ve yeniden kurgulamak için başa getirildi.

Çünkü bal çoktan bitmişti ve sistemin yeniden bal yapması gerekiyordu.

Çünkü “kullanışlı aptallar” ve “bomboş dalkavuklar” eşek arısı tabiatlı oldukları için sadece bal arılarının yaptığı balı yemeği bilirler.

Onların bal yapma kabiliyetleri yoktur.

Sistemin başına geçer geçmez 7 yıllık bolluk, 7 yıllık darlık üzere giden akışı çok iyi bildiği için; bollukta alınan tasarruf önlemlerini sistemin merkezine yerleştirerek darlığı en hafif şeklide atlattı ve refahı tabana yaymanın en mükemmel örneklerini ortaya koydu.

Kıssa daha binlerce ibretlik vurgular içeriyor.

Allah’ta insanlar ibret alsın diye bu kıssayı hem de “en güzel kıssa/ahsen’ül-kasas” (Yusuf, 12/3) etiketiyle bizlerle paylaştı.

İbret alacak mıyız?

Finding Joseph was a moral obligation.

The story is told in the Quran, in the Surah Yusuf, which is considered the most beautiful story (Yusuf, 12/3). In ancient times, there was a King.

As is the case in all situations where no special effort is made,

the King was surrounded by many "useful idiots" and "empty sycophants."

These "useful idiots," lacking expertise, frequently made mistakes and ended up in prison.

Two of them ended up in the cell of Prophet Yusuf (peace be upon him).

Both had dreams and asked Prophet Yusuf to interpret them.

Prophet Yusuf said that one would be hanged, while the other would "somehow" escape and return to his post with the King, and even asked him to mention that he was a good economist/manager/economics expert when he returned to his post.

Days turned into months, and months into years.

The king and those around him somehow managed to keep the system running.

Prophet Joseph's (peace be upon him) prison friend, who had escaped, constantly hesitated to mention him to the King.

Because Prophet Joseph (peace be upon him) was not suited to that system. He could disrupt the order, and therefore, he himself could be harmed by the process (because he was a reference point). He hesitated for years, going back and forth, until the King had that famous dream and shook things up.

The King had pushed all the "useful idiots" and "empty sycophants" to the limit, but because they lacked merit, competence, and justice, they couldn't get out of the situation.

Seeing the King becoming increasingly enraged and the system they had carefully built crumbling, the prison friend was forced to tell the King about Prophet Joseph (peace be upon him).

The system had punished him, cast him to the most invisible/unheard/unlistenable place; in short, condemned him to nothingness/non-existence.

Yusuf (peace be upon him) was inevitably called upon to save the order, to restructure the system.

When Prophet Joseph (peace be upon him) was called to duty, he first invited the helpless system owners to a serious self-criticism.

After making them do that self-criticism, he took over the system and restructured it.

It is a rule in pedagogy:

“A cat is disciplined through its faults.”

Prophet Joseph (peace be upon him) did exactly that.

The Quran disciplines people through traumas.

It quickly passes over Badr but dwells at length on Uhud.

It extends its warnings about the incident of slander at length. While it mentions disbelievers in 2 verses in Surah Al-Baqarah, it dedicates 13 verses to hypocrites.

The Essence of the Matter:

Prophet Joseph (peace be upon him), as an expert possessing justice, merit, and competence, was forced to take charge to save and restructure the system under the burning pressure of desperation.

Because the honey had long since run out, and the system needed to produce honey again. Because "useful idiots" and "empty sycophants," being of wasp nature, only know how to eat the honey made by honeybees.

They have no ability to make honey.

As soon as he took charge of the system, knowing very well the flow of seven years of abundance and seven years of scarcity, he placed the austerity measures taken during abundance at the center of the system, overcoming the scarcity in the mildest way, and presented the most perfect examples of spreading prosperity to the masses.

The story contains thousands more instructive points.

God shared this story with us, labeling it "the most beautiful story/ahsen'ül-kasas" (Joseph, 12/3), so that people may learn from it.

Will we learn our lesson?

KOBİ KONYA DERGİSİ