Konya'daki bu mezarlık görenleri şaşırtıyor: Alışılmışlığın dışında!

Konya’nın Karatay ilçesi Orta Mescit Mahallesi’nde yer alan Kağnıcılar Mezarlığı, sadece bir defin alanı değil, adeta şehrin tarihine tanıklık eden bir açık hava müzesi niteliğinde. Aliyenler Mezarlığı’nın kuzeydoğusunda konumlanan ve 39 bin metrekarelik devasa alana yayılan mezarlık, XIX. yüzyıldan günümüze uzanan tarihiyle dikkat çekiyor.

TARİHİ VE YAPISI

Mezarlık, yamuk planlı yapısıyla ve çevresini saran moloz taş duvarlarıyla öne çıkıyor. Kuzey ve güneydeki iki ana giriş kapısı, ziyaretçilere ulaşımı kolaylaştırıyor. Ana ve ara yollarla düzenlenen sistem, mezarlığın düzenli ve erişilebilir bir görünüme sahip olmasını sağlıyor. Zeminini kaplayan yabani otlar ve yer yer dikilen ağaçlar, alanı yeşil bir dokuya kavuşturuyor. Güney girişindeki bekçi kulübesi, hem mezarlığın bakımını hem de güvenliğini sağlıyor.

MERMER KULLANILMIŞ MEZAR TAŞLARI DİKKAT ÇEKİYOR

Mezarlıkta tarihî Sille ve Gödene taşları ile mermer kullanılmış mezar taşları dikkat çekiyor. Başlıklar üçgen alınlıklı, sivri ve yarım daire kemerli tasarımlarla çeşitlilik gösteriyor; erkek mezarlarında sarıklı başlıklar da bulunuyor. Kitabeler çoğunlukla kabartma tekniğiyle, sülüs ve rika yazı stilleriyle yazılmış. Ayak taşlarındaki stilize selvi motifleri ve bazı mezar taşlarının kartuş içine alınmış yazıları, tarihi değeri artırıyor.

GÜNEŞ BİÇİMLİ TEPELERLE SÜSLENMİŞ

Cumhuriyet Dönemi mezarlarında ise Sille taşı, mermer ve beton malzemeler tercih edilmiş; çerçeveli mezar tipi, baş taşlarında güneş biçimli tepe, sarıklı başlık ve dilimli kemerlerle süslenmiş. Ayak taşlarında üçgen alınlık ve yaprak motifleri yaygın. Bazı mezarların ayak taşları suluk olarak tasarlanmış, bir mezar taşı ise açılmış kitap formunda saz motifiyle süslenmiş.

KAĞNICILAR MEZARLIĞI’NIN TARİHİ

Mezarlığın adını, araziyi bağışlayan ve kağnı yapımıyla tanınan bir şahıstan aldığı rivayet ediliyor. Görülebilen en eski mezar taşı 1271/1855 yılına ait ve mezarlık, XIX. yüzyıldan bu yana kullanılmaya devam ediyor. Yüzeyi bozulan, kırılan ve toprağa gömülmüş mezar taşları, alanın tarihinin çok daha eskiye dayandığını düşündürüyor.