GEÇMİŞE ÖZLEM
Çocukluğumdan başlayarak özlem duyduğum her şeyi paylaşmak istiyorum.
Yaşıtlarım beni anlayıp, aynı özlemle duygulanacaklardır.
Çocukluğum ve genç kızlığım Kadılar Sokağında geçti.Bu Sokak Kadı Ahmet dedemin adını taşıyor.
Henüz üç günlük iken babasını kaybeden bir çocuğun, akşam olupta oyun arkadaşlarının, işten gelen babalarının elinden tutarak, evlerine gidişini göz yaşları ile izlediğini fark eden komşular ,aralarında anlaşarak, haftanın üç günü, beni sıra ile arkadaşlarımla birlikte , akşam yemeğinde ağırlamışlar .
İŞTE BUNUN ADI KOMŞULUK İDİ.
Dini bayramlarda, mahalledeki erkekler topluca ev ev gezerek, bayram kutlaması yaparlardı.
Bizi, annemle beni asla atlamazlar, yıllarca muhtarlık yapan , emekli postacı Rıza beyle birlikte kapımızı çalarlar, bizde şekerimizi ikram eder, kahvemizi sunardık.
BUNUN ADI HATIR SAYMAKTI.
Öğretmen oldum , İlk tayinim’’ İSMİL KASABASI’NA’’ çıktı.
Sabah erkenden ezanla birlikte almaya gelen minibüsü duymam ve geç kalmamam için KARPUZOĞLU AHMET amca, hiç çekinmeden kapımızı çalar ve annem , uyandığımı bildirene kadar , kapıdan ayrılmazdı.
BUNUN ADI ; İYİ NİYET, TEMİZ YÜREK, EŞSİZ BİR BAYANIN KAPISINI ERKEN SAATTE ÇALACAK KADAR ADAM GİBİ ADAM OLMAK VE KOMŞU OLARAK İÇTENLİKLE SAHİP ÇIKMAKTIR.
İlkokulda zengin- yoksul ayırımı olmadan , her öğrenci Sümerbank fabrikalarında dokunan okul giysileri, yakalar, kurdeleler, Ereğli dokuma fabrikalarında üretilen çoraplar, atletler, hırkalar, elbiseler giyer ve öğretmenin güzel bir sözü, yanağını okşaması ile evine uçarak giderdi.
İlkokulda , beşinci sınıfta ; örgü öğrenir, bebek, çeşitli hayvan kalıplarını doldurur, ’’ YERLİ FABRİKALARDA ÜRETİLEN TABAK, ÇANAK, VAZO GİBİ PEK ÇOK EŞYANIN ALÇIDAN KALIBINI ÇIKARARAK ,ÜRETMENİN ZEVKİNİ YAŞARDIK.
Öğretmen okulu , Köy Enstitüsü mezunu öğretmenlerimiz, hem elişi, hem edep, terbiye, büyüğe saygı, küçüğü koruma, gelenek görenek ve hepsinden önemlisi:
ATATÜRK, VATAN, ULUS VE YURT SEVGİSİNİ İÇİMİZE İŞLERLERDİ.
BUNUN ADI DA CUMHURİYETİ, CUMHURİYET DEĞERLERİNE SAHİP ÇIKMAYI DAHA EĞİTİMDE İLK ADIMDA ZİHİNLERE YERLEŞTİRME İDİ.
Orta okul ve lise yıllarında kız –erkek ayırımı olmadan ardaşlığımızı sürdürür, öğretmenlerimiz asla karışmazlardı.
BUNUN ADI DA EĞİTİMDE ; ÇAĞDAŞ, LAİK, HÜMANİST , YURTSEVER, ÖZ DİLİNE SAHİP GENÇLER YETİŞTİREREK , ATATÜRK İLKE VE İNKILAPLARI DOĞRULTUSUNDA, DÜNYADAKİ İLİM VE BİLİMLE YARIŞACAK KALİTEDEKİ NESİLLERE, TÜRKİYE CUMHURİYETİMİZ’İ RAHATLIKLA EMANET EDEBİLMEKTİ.
Ulusal bayramlar nasıl bir coşkuyla kutlanırdı bir bilseniz! Bayramları, Bayram gibi kutlardık.
Her ulusal bayramda ; ilk –orta- lise tüm okullarda , hiç ayırım yapılmaksızın, bir ay önce hazırlıklar başlar , okul içi çalışmalar, geçit töreni hazırlıkları büyük bir coşkuyla ,heyecanla sürerdi.
Konya halkı yollara dökülür, vali-belediye başkanı üstü açık araba ile halkın bayramını kutlarlar ve çılgınca alkışlanırlardı.
Gece boyunca askeri bandonun çaldığı marşlarla, fener alayları sürerdi.
Bunlar ulus olmanın, ulus olduğunu unutmamanın, diline, vatanına sahip nesillerle, sonsuza dek Türkiye Cumhuriyeti’ni yaşatmanın koşulları idi.
Hiç kimsede körü körüne biat kültürü yoktu. Çünkü ne asker ,ne öğretmen ne de din adamları görevlerinin dışına çıkmadan , çıkar peşinde koşmadan, emperyalistlere kanmadan ‘’ ATATÜRK , SİLAH ARKADAŞLARI VE ŞEHİTLERE İHANET ETMEDEN’’ görevlerini yaparak , bu milletin vergileri ile aldıkları maaşlarını , hak ederlerdi.
Elinizi vicdanınıza koyun ve kendinize sorun!
SAYIN UĞUR İBRAHİM ALTAY PANOLARA, TAM 40 YIL SONRA BÜYÜK BİR CESARETLE VE İYİ NİYETLE ‘’19 MAYIS 1919 ATATÜRK ‘Ü ANMA GENÇLİK VE SPOR BAYRAMI KUTLU OLSUN’ AFİŞİNİ , ATATÜRKÜMÜZ’ÜN RESMİ İLE ASMASAYDI....! BU BAYRAM HATIRLANACAK MIYDI?
19 MAYIS 2022’de, GERÇEKTEN KONYA İLİNE AFİŞ VE ANIT’A ÇELENK KOYMA DIŞINDA, BAYRAM UĞRADI MI?


