YARIM KADIN
Kayıt Tarihi: 08.05.2022 19:45 - Son Güncelleme: 17.11.2026 11:31
Yarım olduğunu kabul edenler sustu.
Atatürk ‘ün 1937 ‘de Avrupalı kadınlardan bile önce verdiği hakları savunamayanlar sustu.
Hak etmeyenler sustu.
Cumhuriyet kadını olduğunun farkına varamayanlar ve 98 yıldır hala kendini Arap kültürüne kaptıranlar sustu.
Vekil, Belediye Başkanı, Bakan, Kaymakam, Vali, Öğretim üyesi olmuş ama hala bu üstünlüğü ve erkekle eşitliği kendisine sağlayan GAZİ MUSTAFA KEMAL ATATÜRK ‘Ü seçmenine gönderdiği mesajlarda anmayarak nankörlük, vefasızlık , inkar ve büyük bir aymazlık içinde olanlar sustu.
Çok çocuk yaparak, saraylarda oturamadığı için de yoksulluk içinde o çocukları sefalete sürüklemek yerine ya hiç çocuk sahibi olmam ya da besleyeceğim kadar çocuk yaparım iradesini ortaya koyamayan korkaklar sustu.
Yöneticilerin kimsenin özel hayatına girmeye ve karışmaya , ahkam kesmeye hakları yoktur.
Ülke yönetenlerin görevi ise ; her türlü sadeliği, alçak gönüllülüğü, haysiyeti, onuru, dürüstlüğü, millet malını korumayı ve hepsinden önemlisi millet fakirlik, yoksulluk içinde yüzerken , gerekirse maaş bile almamayı düşünmektir.
Gerçek milliyetçilik budur.
Yıllar önce Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nin EROL GÜNGÖR konferans salonunda, dönemin rektörü, kadın haklarını anlatan ve ATATÜRK ‘ÜN ;’ EY TÜRK KADINI SEN YERLERDE SÜRÜNMEYE DEĞİL OMUZLAR ÜZERİNDE YÜKSELMEYE LAYIKSIN’ sözünü hatırlatan bir çalışma düzenlemişti.
Davetli olarak ben de katıldım.
En önde rektör, dekan, bölüm başkanları ve eşleri , onların yanında da Özal ‘ın meşhur ‘’PAPATYALARI’’ oturuyorlardı.
Bölüm başkanı gelen telgrafları, bildirileri katılımcılara okumaya başladı.
Derken Samiha Ayverdi ‘den bir mektup alındığını ve okuyacaklarını bildirdiler.
Mektubun özeti kısaca şöyleydi;
Çalışan kadın yarım kadındır.
Çalışan kadının komünist ülkelerde fabrikalarda işçi olarak çalıştırılıp ezilen bir kadından farkı yoktur.
Kadınların süslenmesi, berbere gitmesi, saçlarını yaptırması da kabul edilemezmiş!
Çalışan kadının kocasına da , evine de faydası yoktur.
Çalışan kadının yetiştirdiği çocuk yamalı bohçadır.
Çalışan annenin çocukları iyi birer Müslüman olamazlar…….!
Salonda bulunan Konya Kız İlk Öğretmen okulundaki öğretmenlerimiz ve ben alkışlı protestoya başladık .
Bir taraftan da gülmekten ölüyorduk.
Nedeni; Rektörün eşi, Ö ZAL ‘IN Papatyaları hepsi süslü, püslü en ön sırada bu hakaretleri işitiyorlar ama ne hikmetse sesleri çıkmıyordu.
Bizim alkışımızdan sonra mektup yarıda kesildi.
Diyorum ki ; çocuklarınız, torunlarınız, ülkeniz, Türk Milleti ve geleceğiniz için SES! SES! SES ! verin .
SES VERİN Kİ....! SİZE HAKARET ETMEYE BİR DAHA KİMSE KALKIŞMASIN .
ANNELER GÜNÜNDE YAZDIĞIM BU YAZIYI ,ONLARCA KADININ ÖLDÜRÜLDÜĞÜ BİR ÜLKEDE YAŞAMANIN UTANCINI TAŞIYAN BİR EĞİTİMCİ OLARAK KALEME ALDIM.
AÇLIKLA, YOKSULLUKLA BOĞUŞARAK, ÇOCUKLARININ KARNINI DOYURMA DERDİNDEN BAŞKA HİÇBİR ŞEY DÜŞÜNEMEYECEK KADAR ÇARESİZ OLAN, SAYGININ, SEVGİNİN, ŞEFKATİN YOK EDİLİP, NE ANNELERE NE BABAYA NE DE ÇOCUKLARA GÜZEL BİR ÜLKE VEREMEMENİN EZİKLİĞİNİ YÜREĞİMDE DUYUYORUM.
BUNUN SORUMLULUĞU ALTINDA EZİLEN BİR EĞİTİMCİ OLARAK, İÇİM ACIYARAK , TÜM FEDAKAR ANNELERDEN ÖZÜR DİLEYEREK ONLARA İTHAF EDİYORUM , VE GÜNLERİNİ KUTLUYORUM
.GÜZEL BİR ÜLKEDE, KADININ HER AN , HER ZAMAN SAYGI GÖRECEĞİ BİR ÜLKEDE YAŞAMA UMUDUMU, SAKLAMAK İSTİYORUM.


