Hiç kimse “HİÇ KİMSE” olmak istemez..

Kayıt Tarihi: 06.05.2024 22:27 - Son Güncelleme: 20.11.2026 02:59
YAZI
A

Değerli dostlar,

İnsan bu dünyada değerli olduğunu hissetmek ister..

Önemli olduğunu,

Özel olduğunu,

Farklı olduğunu,



Ama bir insanın en son hissetmek istediği:


“HİÇ KİMSE OLDUĞUDUR”


Hiç kimse “HİÇ KİMSE” olmak istemez..


Düşünsenize;


Değer veriyorsunuz,

Emek veriyorsunuz,

Her şeyden öncesi duygularınızı hak edilmeye - DEĞER- görüyorsunuz..


Veee sonuç – HİÇ KİMSESİNİZ-



Belki de;


Çabuk yargılıyoruz..

Belki de çokkk sabırsızız.. 

Ama kesin olan İYİ NİYETLİYİZ..


Hele ki en büyük hatamız olayları kendi penceremizden değerlendirmek olabilir mi?


Her insanın yaşanmışlıkları farklı..

Neden karşımızdaki yaşanmışlıkları hissetmeye çalışmıyoruz.


Empati diye bir kavram var nihayetinde..



Neden yargılıyoruz..

Neyi yargılıyoruz..


Geçmiş yıllarda bir kadın vardı şehrimizde..


Yolun ortasında, müzik yok. 

Ritim yok. 

Ama kadın öyle bir oynuyor ki; bildiğiniz düğündeyiz son ses müzik var.

Tahminim beden işçisi bir kadın ve kim bilir ne yaşanmışları var..

İlk bakışta;

 -yazıkk delirmiş- diyeceğiniz bir intiba bırakıyor.


Yine bir gün evimize dönerken eşim, çocuklarım ve ben.


Aynı manzara karşımızda..


Ancak.


Bu kez geçip gitmedik..

Gidemedik..



Eşim arabayı durdurdu.. 

Subay orduevinin tam önünde..

İndi araçtan..


Geçti kadının karşısına..

Güzelce oynadılar karşılıklı..


Ne düşündüğümü merak ediyor musunuz?


Gülümsedim.

İçim gülümsedi.


Bir kadını gülümsetti kocam..

Her şeyden öncesi kendisi gülümsedi..

Çocuklarım gülümsedi.


Gelip geçenler gülümsedi..



Gurur duydum kocamla..

Bir kez daha anladım ki doğru insanla hayatımı paylaşmıştım..


Değerini bildim çok şeyin..

Lezzetli bir çorba kâsesini utanmadan ekmekle sıyırıp ziyan etmediğim gibi.


Çok kez en dibine kadar hakkını verdim dünyanın..


Hayatı nihayetinde nefes sayımız kadar yaşamıyor muyuz??


Rahmet olsun canım babama, eğittiği değerlerle;


Yargılamadan insanları ama -parantez içinde- kendi değer yargılarımızla..


En basit misali; “ BEDEN İŞÇİSİ OLAMAZSIN” ama “OLANI DA YARGILAMAYA HAKKIN YOK”


Planlarını yaşamıyor nihayetinde hiç kimse..

Hayallerimizi değil, hayatın bize sunmuş olduklarını yaşıyoruz.


Ama esas olan bir şey varsa; Bizlere öğretilen “HERKES HERŞEYİ YAPABİLİR” ancak -YARGILAMAYA HAKKIMIZ YOK-


Amaç “YARGILANABİLECEK BİR DAVRANIŞ BIRAKMADAN YAŞAMAKTI” hayatı belki..



Ama YARGILANMAK hiç umurumda olmadı ki..


Gülümsettiklerine baktım sonra hayatın...


Anladım ki gülümseten olmak daha çok gülümsetiyor..


Işık oldum..

Şans oldum..

Sarıp sarmalayan oldum şefkatle..


Yapamazsın dedikleri çoğu şeyi başardım.

Beklentisiz sevgiye boğdum insanları.

ANNE oldum sonra..

Kin tutmadım.

Es geçtim çoğu şeyi..

Gurur etmedim çoğu zaman..


Sonra ne mi oldu..


Sustumm..

Çok şeye sustum.


Neyse ki konuştu içimdeki ritim..


Sonra mı?.


Coştumm.

Coştukk..



Ben Serap Atabeyoğlu 

Dedesinin Gökyüzü Prensesi..

ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

F*****e Erün**l

07.05.2024 00:21

Duyarlı yazılarını zevkle okuyorum Dedesinin gökyüzü prensesi????

B**tül Şa**n Kökçü

07.05.2024 00:25

Siz sadece kendi çocuklarınızın değil bir çok kişinin ilham kaynağı olan manevi bir annesiniz☺️

H****e Güz**yüzlü

07.05.2024 18:50

Ağzınıza dağlık Serap hanımcım nede güzel anlatmışsınız ah o ön yargılar keşke kaybolsa ve hiç kimse kimseye hiç kimse gibi hissettirmese kimse kimsenin emeğini heba etmese ne güzel olurdu sevgilerle ????????????

E**u tür*oğlu

11.05.2024 12:18

Çok etkilendim. İçinde kendimi buldum yer yer dersler çıkarttım kendime… emeğine sağlık, o güzel yüreğine sağlık. Devamını heyecanla bekliyorum. Sevgiler