TÜM SENSİZLİĞE RAĞMEN...

Kayıt Tarihi: 21.10.2024 19:21 - Son Güncelleme: 20.11.2026 02:59
YAZI
A

Unuttum mu sandın?

Unutuldun mu sandın?


Sen, sevmek ne kadar zor bilir misin?


Hele ki sevilmek -koşulsuz sevilmek- ne kadar imkansız bilir misin?


Ben de bilmezdim, sen sevene kadar koşulsuz sevilmenin mümkün olduğunu...


Gitmenin ne kadar kolay olduğunu da öğrendim sayende gidişin ile...


Sende KALMANIN ZORLUĞUNU öğrenebilseydin keşke…


Çok şey öğretip gittin!..


Ne ettiysem sana,

BENDEN vazgeçmeyerek ÇOK ŞEY öğrettin!..


Önce “en güzel olana” layık olduğumu öğrettin ve hissettirdin.


Ben önceleri çırpındım.

İnanmadım.

Savruldum. 

Seni de rüzgarımla savurmaya gayret ettim.


Ama sen!

Ruhumu sardın.

Bedenimi sardın.


Sustum önce… 

Sonra ikimizde sustuk...

Öyle sarılı kaldık bi süre…


Sonra suyun akışı misali bıraktım kendimi ve benliğimi sana.


Sonra birlikte yıllar yıllar geçirdik!..


Önceleri şöyle dediler:

Ne olmuş yani?

“ÖLÜM HEPİMİZE VAR."


Sonra sen gittin…

Bu seferde şöyle dediler:

Ne var ki?

“HAYAT DEVAM EDİYOR."


Kabullenmek kolay değildi elbette. Sonra yıllarca susturamadım yüreğimi...


Önceleri kahkahalarımla duymamaya çalıştım yüreğimin sesini. Sanırım yıllardır dünyada sensizlikten sonra bu dünyada en çok duyulan ses benim kahkahalarımdı.


Aslında bu kahkahalar bir çırpınıştı, çaresizlikti diyebilirim.


Çok takdir edildim sensiz yıllarımca sevgilim...


Oysa ben takdir edilmek istemiyordum ki...


Sadece sol yanıma döndüğümde nefesini, nefes alışverişindeki iniş çıkışı, sıcaklığını ve o sıcaklığın verdiği huzurla güveni birlikte hissetmek istiyordum.


Dostlar!.. 

Ruhuma huzur veren bu adamın gidişinin diyetini, acıyla gülen gözlerime ödetmiştim.


Yanlış anlaşılmasın.

Keyif almaktayım hayattan.

Gözlerimin en derinlikleri hala gülmekte...

Ve evet bana denilen gibi:

“HAYAT DEVAM ETMEKTE”


Evet sevgilim!..

TOPRAĞA KONULMUŞ OLMANIN ŞAHİDİ OLARAK

Kaçınılmaz günün birinde ben de “KONULACAĞIM O TOPRAĞA”


Senden tek farkım,

Misyonunu yerine getirmiş,

Hayatı sonuna kadar hakkını vererek yaşamış,

Birlikte meyvemiz olan 

evlatlarımızı yetiştirmiş,

Güzel, sağlıklı, huzurlu günlerine şahit olmuş, desteğini vermiş, güvenini hissettirmiş bir ebeveyn olarak.


Kahkahası bol...

Hüznü derin...

Duvar gibi!..

Hem ana, hem baba...

Güvenilir bir dost...

Güçlü bir kadın...

Dürüst, kimseye eyvallahı olmayı başararak...


Hem de tüm bunları sensizlikle yaparak...

Senin sevginin yoksunluğuyla...


Bil ki,

Mutsuzum sevgilim.

Sensiz çok anlamsızım.

Bomboşum!..


Hüzünlerim çok.

Yalnızlığım paha biçilemez.


Ama gülüyorum işte.

Emin ol hem de çok içten.


“TÜM SENSİZLİĞE RAĞMEN”


Dolayısıyla seni -sol yanımı-toprağa verirken -sanki çok kolaymış gibi- herkesin söylediği nakaratı sana ben söylüyorum şimdi:


“HAYAT DEVAM EDİYOR”

Sevgilim!..


Ve Cemal Süreyanın dediği gibi:

“Kuşlar uçuyor”


UÇSUNLAR BAKALIM.


Haftaya görüşmek dileğiyle...

Esenlikle kalın.

ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Öm*r A***k

22.10.2024 01:16

Ne kadar asil bir sevgiyi en güzel ve anlamlı bir şekilde dile getirmişsiniz tebrikler Allah cennette kavuştursun

M******d A*i D******n

23.10.2024 07:35

Yazdıkların hepsi birbirinden güzel ama bu daha etkileyici...Kalemine yüreğine sağlık