BALON BALOOOON !

Kayıt Tarihi: 02.10.2022 13:06 - Son Güncelleme: 18.11.2026 08:10
YAZI
A

Merhabalar.

Hayatı yaşarken bazen üzerimize istemediğimiz roller uygun görülür. Sizde topluma uyarsınız. Sizin gerçeğiniz değildir ama inkarda edemezsiniz.

Eski zamanlarda bir gün, mesai arkadaşlarımızdan biri, hem Konya’dan hem işyerinden ayrılma kararı almıştı. Biz de beş arkadaş mesai çıkışı, birlikte zaman geçirmeye karar verdik. Böylece hem bir veda hem de paylaşım yapacaktık. Beraber Meram’a gittik. Yedik, içtik, sohbet ettik. Dönüş zamanımız gelince hep beraber dolmuşa bindik. Çarşıya inip oradan evlerimize dağılacaktık. İki arkadaş ve ben arka dörtlüye, ayrılacak olan arkadaşımız hemen önümüzdeki koltuğa ve tek erkek arkadaşımızda yan taraftaki tekli koltuğa, oturduk. Henüz bir, iki dakika geçmişti ki önümüzde oturan, ayrılacak arkadaşımız, garip hareketler yapmaya başladı. İleri geri, sola sağa sallanıp, ellerini çırparak, garip sesler çıkarıyordu. Ben bir anlam veremediğim için “Ne yapıyorsun?” dedim. Bağırarak “Balon, balooon” dedi. Hepimiz hafifçe gülümsedik. Aynı zamanda utanmıştık da. Ama arkadaşım hareketlerini şiddetlendirerek arttırdı. Dolmuştaki herkes kıpırdanıp, ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Ben hafifçe arkasından “Yapma, tamam” dedim. Elleri önünde birbirine kilitlenmiş şekilde, sallanarak, bana dönüp “Anne balooon” diye bağırdı. Şaka da bir yere kadar değil mi? “Yeter artık, kes şunu” dedim. Ama sesim düşündüğümden daha sert ve yüksek çıktı. Kafamı kaldırdığımda, dolmuş şoförü orta aynadan olmak üzere herkesin bana baktığını gördüm. Bakışlarında aşağılayıcı, kınayıcı ve ikaz edici bir ifade vardı. O an anladım, benim yurdumun güzel insanlarına göre ben özürlü kızını azarlayan anneydim. Rolüm biçilmişti ve değiştirilemezdi. Ortam gerilmişti. Kızımı sakinleştirmeye çalışıyormuşum gibi uzanıp, saçlarını okşarken “İnince sana balon alacağım” dedim. Fark ettirmeden de küçük bir çimdik attım tabii ki. Ellerini çırpıp, sevinç çığlıkları atarken, diğer arkadaşlarım bize gülümseyerek bakıyorlardı. Hain arkadaşımın benimle işi bitmişti. Bu sefer yan koltukta tek oturan erkek arkadaşımıza dönüp “Baba balon balooon” dedi :)) Erkek arkadaşımın yüzündeki gülümseme aniden silindi ve dehşet içinde yerinden fırlayarak dolmuş kapısının kenarlarından tutup, hem sallayıp hem de “inecek var” diye bağırmaya başladı. Halbuki ineceğimiz yere epey yol vardı. Dolmuş ani bir frenle durdu. Arkadaşlarım kendilerini dışarı attı. Ama malum ben özürlü kızın annesiydim. Görevim gereği kızımı kolundan tutup indirmek zorundaydım ama indirmek istediğim sırada bana direndi. Yarı sürükleyip, yarı çekiştirerek “hadi bak balon alacağız” diyerek aşağı indirdim. Dolmuş bizden kurtulduğuna sevinmiş gibi fırladı, gitti. Kendi kendimize kalınca “kızım manyak mısın, neden yaptın böyle bir şeyi? ” dedim. “Ben gidiyorum, onlar beni bir daha görmeyecekler, gerisini siz düşünün” dedi. Ben tam kızıp, azarlamaya hazırlanırken, gözüm, rengi atmış, dehşet ifadesi yüzünde donmuş ve öylece kalakalmış erkek arkadaşımıza takıldı. Bir an onun dolmuştaki hali gözümün önüne gelince, parmağımla onu göstererek kahkahalarla gülmeye başladım.

Dakikalar içinde ne yaşamıştık böyle? Elbette ayrılacak olan arkadaş gidinceye kadar, onunla hiçbir kalabalık ortama girmeme kararı aldık :))

Sevgi ve sağlıkla kalın. Ne olursa olsun öğrenmeye devam edin.


ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Süreyya Tanaçar

Süreyya Tanaçar

Yazarın Diğer Yazıları