HADİ BANA GEL :))

Kayıt Tarihi: 05.06.2022 21:36 - Son Güncelleme: 14.11.2026 06:13
YAZI
A

Merhabalar.

Eminim hepimizde olduğu gibi bazen benzer içerikli rüyaları, hayatımızın pek çok evresinde tekrar tekrar görürüz. Düşeriz, kaçarız, yetişemeyiz, kovalar veya kovalanırız, uçarız, ölürüz. Bazı rüyalarımızı da hiç unutamayız. Bazen renkli bazen siyah beyaz rüyalarımız olur.

Ben sıklıkla Nalçacı’daki eski evimizle ilgili rüyalar görüyorum. Beşinci kattaki evimizde, çocukluk ve gençlik yıllarımı geçirdim. Asansör yoktu, hayatımız merdiven inip çıkmakla geçerdi :)) Merkezi kaloriferliydi fakat mülk sahiplerinin anlaşmazlığı yüzünden uzun yıllar soba kurmak zorunda kaldık. Belki de ailemizin en güzel yıllarıydı. Ama aynı zamanda en zorlukların da yaşandığı bir dönemdi. Belki bu ikilemin etkisiyle asla rüyalarımda o evden kurtulamadım. Evin anahtarını unuttuğumda ev de kimse yoksa, yan komşunun balkon korkuluklarının dışına çıkıp ara sütunu geçerek kendi balkonumuza atlardım. Ailemin çok kızacağını bildiğimden genelde bunu yaptığımı saklardım. Bazen de komşumuz söyler, yakalanır, fırçayı yerdim. Kim bilir belki bunun etkisiyle rüyalarımda hep eski evimizin balkonundan düşerim, uçarım, yere çarparım, acı bazen duyarım bazen acı olmaz, kimi zaman ölürüm, kimi zaman yere ayaklarımın üstünde iner yürüyüp giderim.

Şimdi fark ettiğim bir gerçek beni şaşırttı. Azrail’le dansımın çok daha küçük yaşlarda başladığını anladım. Annemle babamın bana anlattığı kadarıyla (ben hatırlamıyorum), henüz üç-dört yaşlarında iken Nalçacı’daki eski evimizde bir olay yaşanmış. Evimizin pencereleri üç cepheli ve çok büyüktü. İki kanatlı geniş pencerelerdi. Bir gün havalanması için annem pencereyi açmış. Babamla annem sohbet ederlerken bir anlığına beni gözlerinden ayırmışlar. Bana bakmak için dönünce, benim beşinci kattaki evimizin açık penceresinden çıkıp, iki kanat arasında pencerenin dışındaki mermerde, yüzüm cama dönük onlara baktığımı görmüşler. Babam anneme “sakın bağırma, ani hareket yapma, korkarsa hamle yapar, düşer” demiş. İkisi ağır çekimde ayağa kalkıp pencereye yaklaşmışlar. Çok yavaş ve konuşmadan hareket etmişler. Ben iki elim cama dayalı onlara gülücükler atıyormuşum. Babam bir pencereden, annem diğer pencereden hafifçe eğilip oyun oynar gibi “hadi bana gel, bana gel, elini ver” diye çağırmışlar. Ben ulaşabilecekleri yere kadar yürüyünce (bunu hiç sormamışım, kime doğru gittiğimi) kaptıkları gibi içeri çekmişler. Annem ömrümden ömür gitti diye anlatırdı.

Bilinçaltı, hatırlamadığım bu olay yüzünden de rüyalarım hep eski evimizdeki balkon veya pencereden düşerken üzerine olabilir. Bunu yeni fark etmiş olmam çok ilginç oldu.

Kim bilir belki sizin de rüyalarınız çocukluk anılarınızdan kaynaklanıyordur. Rüyalarınızı çözmek için hatırlayabildiğiniz kadar derinlere inmekte fayda var.

Sevgi ve Sağlıkla kalın. Ne olursa olsun öğrenmeye devam edin .


ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Süreyya Tanaçar

Süreyya Tanaçar

Yazarın Diğer Yazıları