HAYDİ SADECE GÜLÜMSESENİZ DE OLUR
Kayıt Tarihi: 04.01.2022 17:32 - Son Güncelleme: 20.11.2026 08:08
Merhabalar.
Son yıllarda neredeyse, gülmeyi tamamen unuttuk. Şöyle bir düşündüğünüzde en son ne zaman içinizden gele gele, sarsılarak, gözlerinizden yaşlar inerek güldünüz? Hiçbir şey bulamazsanız, bazen boş boş, bazen aynaya bakarak gülmek, hem ruhsal hem fiziksel olarak iyileştirici bir özelliğe sahip aklınızda bulunsun. Deneyin bakın, kalabalık bir ortamda siz gülmeye başlayınca önce garip bakışlar olsa da bulaşıcı bir etkiyle herkesin yüzüne bir gülümseme yerleşir. Bazen birine çok güldüğünüz bir olayı anlatırsınız ama karşınızdakinde aynı tepkiyi göremezsiniz. Olay sizin yaşamanızla alakalı. Yaşamakla , yaşadığınızı anlatmak çok farklı şeyler. O anki duygu ve havayı yaratamıyorsanız komik olmayabiliyor.
Mesela benim gülme krizine girdiğim iki anımı size aktarmaya çalışacağım. Bakalım aynı etki olacak mı?
Koca koca insanlar iş hayatı ve temposundan sıkılırsa arada çocukluk yapmak isteyebilirler. İçimizdeki çocuğun harekete geçtiği bir gün eşek şakaları satan bir mağazadan, Marlboro sigarası olup en son filtreye yakın kısmına barut konulmuş tek bir sigara aldım. Bu sigarayı pakete yerleştirdim. O zaman henüz sigara yasağı gelmemişti. İçeride sigara içiliyordu. İş arkadaşımdan birine şakayı anlattım. Diğer arkadaşa uygulamak için plan yaptık. Diğer arkadaş geldiğinde ikimiz sanki sigara içme isteği duymuş gibi yaktık sigaraları. (Övünmüyorum, sigarayı bıraktım çok da mutluyum). Diğer arkadaşa da işaretli sigarayı uzattık. Hemen yaktı. Bizi heyecanlı bir bekleyiş sardı tabii ki. Normal davranmaya çalışıyoruz ama kıpır kıpırız. Her an gülmeye hazır, patlayacak bomba gibiyiz. Gözümüz sürekli yanan sigara da ve filtreye yaklaşan ateşte. Diğer arkadaşta öyle bir sigara içiyor ki, her nefes çekişinde kocaman bir böyle yanıp gidiyor. Derken beklenen an geldi. Patlama sesiyle biz gülme krizine girdik. Tepinerek gülüyorduk. Diğer arkadaş pek mutlu görünmüyordu. Sonradan sebebini anladık. Barut yüzüne çok yakın patladığı için biraz yüzü yanmıştı. Ama bu bizim krizimizi durdurmadı. Tam ciddileşelim derken tekrar kabaran dalgalar gibi kahkahalar geliyordu. Bir daha böyle eşek şakası yapmadım. Çünkü can yakmaya değmezdi.
Yine yorucu bir işgününün ardından mesai çıkışı, Alâeddin tepesinde bulunan çay bahçelerinin birinde biraz hava alıp evlerimize dağılacaktık. Çok değer verdiğim iş arkadaşımızda emanet bir araba vardı. Bizi evlere dağıtıp gidecekti. Araba Doğan marka :)) Yine içimizdeki çocuk yaşımıza uymayan çıkışlarından birini yaptı. Can dostum arkadaşım arkaya ben ön koltuğa oturdum. İkimizde iri cüsseli insanlarız. Tam Alaeddin nikah salonunun orada kimsenin olmadığını görünce Doğan arabamızla bir spin atalım dedik. Arkadaşım el frenini çekip başarılı bir spin attı. Arkadan bir çığlık gibi ama boğuk, daha çok hırıltı gibi de olabilir bir ses geldi. Aynaya göz attım kimse yok. Arkama dönüp baktığımda can dostum yoktu. Arka koltukta olması gerekiyordu. Canım benim o savrulmayla dengesini kaybedip ön koltukla arka koltuk arasına düşmüştü. Ama fizik kurallarına göre imkansız bir aralığa sığmıştı. Ve çıkamıyordu. Çünkü gülme krizine girmişti. Bizde çıkaramıyorduk çünkü gülme krizine girmiştik. Araba ortada kapıları açık, can dostumu asılarak çıkarmaya çalışıyoruz ama gözlerimden inen yaşlar ve gülme krizim yüzünden gücümü toparlayamıyordum. Bir çabayla kendisi çıktı. Biz arabaya binip yolumuza devam ettik. Fakat ben hayatımda o kadar uzun süre ve o kadar sarsılarak hiç gülmemiştim. Uzun süre boyunca da görüntü gözümün önüne her gelişinde katılarak güldüm. Sen çok yaşa can dostum. Allah seni hep güldürsün.
Sevgi ve Sağlıkla kalın. Ne olursa olsun öğrenmeye devam edin .


