15 yıl yetmedi mi Selçuk Başkan?

Konya Ticaret Odası seçimleri yaklaşırken en çok konuşulan konu yine aynı:

Selçuk Öztürk yeniden aday olacak mı?

Aslında sorulması gereken soru bu değil.

Sorulması gereken soru şu:

15 yılın sonunda Konya Ticaret Odası üyeleri ne kazandı?

Bugün Konya'nın çarşısına, sanayisine, ticaret hayatına baktığımızda birçok işletme ayakta kalma mücadelesi veriyor. Finansmana ulaşmakta zorlanan, maliyetlerin altında ezilen, çek ve tahsilat problemleri yaşayan binlerce esnaf var. Dahası her gün konkordato ilan eden ya da iflas eden onlarca firma var...

Peki bu süreçte Konya Ticaret Odası ne kadar güçlü bir duruş ortaya koydu?

Üyelerinin sorunlarını Ankara'ya taşımak için ne kadar mücadele etti?

İktidarın yanlış gördüğü ekonomik politikalarına karşı ne kadar yüksek sesle konuşabildi?

İşte asıl tartışılması gereken konu budur.

Çünkü oda başkanlıkları sadece protokol toplantılarına katılmak, heyet ağırlamak veya fotoğraf vermek için yapılan görevler değildir.

Oda başkanlarının temel görevi üyelerinin hakkını savunmaktır.

Bugün dönüp baktığımızda birçok esnafın hafızasında büyük projelerden çok toplantılar, ziyaretler ve organizasyonlar kalmış durumda. Bunların yanında üyesine değil sadece yakın çevresine destek verdiği düşünülen bir başkan profili...

Belki bu değerlendirme haksız bulunabilir.

Ancak sahadaki algı budur.

Birçok iş insanının söylediği şey oldukça açık:

"KTO'nun faaliyetlerini görüyoruz ama kendi ticaretimize dokunan somut katkıyı hissedemiyoruz."

Bu cümleyi son dönemde çok sık duymaya başladım.

Daha da önemlisi, Konya iş dünyasında artık yüksek sesle konuşulan bir değişim talebi var.

Çünkü 15 yıl az bir süre değil.

Bir insanın aynı makamda 15 yıl kalması kimi çevrelerce başarı göstergesi olabilir. Ancak aynı zamanda kurumun yeni isimlere kapanması anlamına da gelebilir.

Demokrasilerde esas olan değişimin mümkün olmasıdır.

Hiçbir makam kimsenin tapulu malı değildir.

Dün uzun süre görev yapan yöneticileri eleştirenlerin bugün aynı eleştirilerin hedefi haline gelmesi ise işin ayrı bir boyutu. Hatırlayanlar bilir, Selçuk Öztürk zamanında Hüseyin Üzülmez'i yıllarca başkanlık yapmasıyla eleştirmiş ve değişim olması gerektiğini savunmuştu.

Bir dönem Konya'da değişim isteyenler bugün değişimin karşısında duruyorsa burada ciddi bir çelişki vardır.

İş dünyasında konuşulan kulisler de bunu gösteriyor.

MÜSİAD çevresinden bir aday çıkabileceği söyleniyor.

Farklı iş insanlarının isimleri gündeme geliyor. Konuşulan bazı isimleri duydum ama onları şimdi açıklamayacağım. 

Hatta bazı çevrelerde, farklı formüllerin değerlendirildiği bile konuşuluyor.

Demek ki değişim talebi artık birkaç kişinin değil, önemli bir kesimin gündeminde.

Burada bir başka nokta daha var.

Selçuk Öztürk, TOBB Başkanı Rıfat Hisarcıklıoğlu'nun en yakın çalışma arkadaşlarından biri olarak biliniyor.

Türkiye'de oda ve borsa sisteminde uzun yıllardır aynı isimlerin görevde kalması zaten başlı başına tartışılan bir konu.

Hisarcıklıoğlu yaklaşık çeyrek asırdır TOBB'un başında.

Şimdi aynı tabloyu yerelde de görüyoruz.

Elbette seçimle gelen seçimle gider.

Son sözü üyeler söyler.

Ancak üyelerin önüne gerçek bir seçenek koyulması da gerekir.

Bugün Konya Ticaret Odası'nın ihtiyacı yeni bir heyecan, yeni bir vizyon ve yeni bir yönetim anlayışıdır.

Çünkü kurumlar aynı kişiler etrafında şekillenmeye başladığında eleştiri kültürü zayıflar, farklı fikirler geri plana itilir ve zamanla bir konfor alanı oluşur.

Oysa ticaretin ruhunda rekabet vardır.

Rekabetten korkanlar ticareti yönetemez.

Bu yüzden bana göre artık mesele Selçuk Öztürk'ün yeniden aday olup olmaması değildir.

Asıl mesele Konya iş dünyasının değişim isteyip istemediğidir.

Yakın zamanda Konya Sanayi Odası seçimleri de gündeme gelecek. Orada zaman zaman değişim yaşanabiliyor. Farklı isimler göreve geliyor, yeni ekipler oluşuyor ve kurumlar yoluna devam ediyor. Çünkü hiçbir makam vazgeçilmez değildir.

Bir başkanın iki dönem görev yapmasını anlayabilirim. Başarılı bulunan yöneticilerin üyeler tarafından 2. Kez yeniden seçilmesi de son derece doğaldır. Ancak bir kurumun kaderinin yıllarca tek bir isimle özdeşleşmesi sağlıklı bir tablo değildir.

Benim gördüğüm tablo ise şudur:

Konya iş dünyasında değişim isteği her geçen gün büyüyor.

Ve bu kez konuşulan sadece bir seçim değil, 15 yıllık bir dönemin sorgulanmasıdır.

Benim kanaatim nettir: Bu mesele kişilerden ve isimlerden daha büyüktür ve değişim gereklidir. 

Yeni isimlerin yarıştığı, farklı projelerin konuşulduğu, genç kuşak iş insanlarının önünün açıldığı bir seçim süreci hem KTO'ya hem de Konya iş dünyasına yeni bir heyecan kazandıracaktır.

Çünkü kurumlar değişimden korkmamalıdır.

Asıl korkulması gereken şey, değişimin hiç konuşulmadığı bir ortamdır.

Seçimlerle ilgili yeni bilgiler geldikçe sizinle düşüncelerimi paylaşmaya devam edeceğim. 

Kalın sağlıcakla...