3 Yanlış 1 Doğruyu Götürürken

Yine bir sınav dönemi geçti…

Milyonlarca çocuk, iki büyük kapıdan geçti: LGS ve YKS.

Ve yine bir sistem, çocukların yüreğinde derin izler bıraktı.

Bir çocuğun kaderi hâlâ 2-3 saatlik bir sınavın içine sığdırılıyorken ne kadar doğru, ne kadar adil, düşünmek gerek.

Biraz düşününce üç yanlışın bir doğruyu götürdüğü bir sistemde onca doğrunun, onca emeğin bir küçük hatayla silindiği bir düzenin adaletini sorgulamamak elde mi? Bu sadece sınavdaki bir kural değil aslında, bu ülkenin eğitim anlayışının sembolü gibi: yanlış sınav politikalarıyla, yanlış beklentilerle, yanlış yaklaşımlarla…

Bir çocuğun doğrusunu, umudunu, emeğini geleceğini alıp götürüyoruz.Bu çocuklar gerçekten başarısız mı?

Hayır. 

Ama sistemin acımasız terazisi, onları bir puana, bir sıralamaya, bir dilime indirgedi. 

Yıllarca çalışan göz altları uykusuzluktan morararan,hayattaki bir çok aktivitesini ikinci üçüncü plana atmış olan çocuklar…Sadece birkaç saatlik sınavla değerlendirilmek zorunda kaldı.Ve sınav bittiğinde, ne yazık ki çoğu kendini eksik, yetersiz ve başarısız hissetti. Oysa onların hiçbir eksiği yok. Eksik olan, onları sadece puanla ölçen bu sistem.

Bir çocuk sınavdan çıkınca gözyaşı döküyorsa, biz sadece eğitimi değil, o çocuğun kalbini de kaybetmişiz demektir. -Ki zaten bu sistemle verilen eğitimi bile tam anlamıyla ne kadar ölçebiliyor onu tartışmak içinden hiç çıkılmayacak kadar derin bir konu.

Bir Lgs çocuğu annesi olarak çocuğu sınava girecek ya da girmiş tüm anne babalara ;evlatlarımız sınavdan ne sonuç alırsa alsın, önce onların gözlerine bakmalı, gözlerindeki çabayı, inancı, yorgunluğu ama en çok da umudu görmeliyiz.Bir sınav sonucundan daha çok,“Senin arkandayım” cümlesine ihtiyacı var onun.

Biliyoruzki, sistem hemen değişmeyecek.

Ama biz bakış açımızı değiştirirsek,

Bir çocuğun yüreğine umut ekeriz.Ve bununla uzun bir geleceği şekillendiririz.

Ve evet…

Biz üç yanlışla sadece bir doğruyu değil,

bir çocuğun hayalini de götürüyoruz bazen.Sınavlar geçer, Ama kırılan özgüven, yanlış anlaşılan bir emek kolay kolay tamir olmaz. Unutmayalım, bu ülkede hâlâ en çok şu cümleye ihtiyaç var:

“Sen ve geleceğin bir sınavdan ibaret değilsin.”

 Unutmayalım ki nefes aldığımız sürece hayaller her zaman fısıldıyor.