Gazze: Sessizliğin Bittiği Yer

Yıllarca süren bir karanlık…

Gökyüzü bombalarla, sokaklar çocuk çığlıklarıyla doluyken bir halk, dünyanın gözleri önünde sabırla direndi. Ve sonunda, o çok beklenen “Ateşkes ilan edildi.”

Gazze’de şimdi silah sesleri değil, umudun sessizliği hakim. Fakat bu sessizlik huzurun değil; yorgun kalplerin derin nefesi.Yıkılmış duvarların arasında, bir annenin ellerinde hâlâ umut var.

Çünkü Gazze hiçbir zaman sadece bir coğrafya olmadı; o,herkes için insanlığın vicdanı oldu her zaman.

Bu kez dünya susturulamadı.

Kıtalardan sesler yükseldi, meydanlar doldu, yürekler birleşti.Sumud Filosu, yeniden denizlere açıldı.Gemiler sadece gıda, ilaç ya da yardım değil; insanlığın onurunu taşıdı.

Artık kimse “bilmiyordum” diyemedi.

Çünkü Gazze’nin acısı, denizleri, sınırları, dilleri aştı.O gemiler, bir halkın yalnız olmadığını, insanlığın hâlâ nefes aldığını hatırlattı. Ve bugün, ateşkesle birlikte bir umut kıvılcımı doğdu.

Belki küçük, belki kırılgan… ama var.

Çünkü savaşların bittiği yerde, insanlığın yeniden başlama ihtimali doğar.

***

Kız Çocuğu Olmak: Umudun Adı

Bugün Dünya Kız Çocukları Günü.

Bir yanda savaşın küllerinden doğan bir şehir, diğer yanda umutla büyüyen bir nesil…Kız çocuğu olmak, bazı coğrafyalarda hâlâ zor; ama her şeye rağmen umut hep onlarla birlikte yürüyor.

Kız çocukları, barışın en saf yüzü, geleceğin en kırılgan ama en güçlü umududur.

Birleşmiş Milletler, 2011 yılında bu günü “Dünya Kız Çocukları Günü” olarak ilan etti.Amaç; dünyanın dört bir yanında, kız çocuklarının eğitim, sağlık, güvenlik ve fırsat eşitliği gibi temel haklarına dikkat çekmekti.Ama bu sadece bir tarih değil, bir hatırlatma: Hâlâ milyonlarca kız çocuğu, hayal kurmanın bile yasak olduğu bir dünyada yaşıyor.Çünkü hâlâ bir yerlerde, bir kız çocuğu kitap yerine yük taşıyor; kalem tutması gerekirken, sessizliği öğreniyor kimi çocuk yaşta evliliğe zorlanıyor.

Kız çocuğu olmak bazen sessiz bir direniştir.Bir defterin köşesine gizlenmiş bir hayal, bir gözyaşının içindeki güçtür.

Ama her şeye rağmen umut hep onlarla birlikte yürür. Kız çocukları çiçek değildir sadece; kökleri sabır, gövdeleri direnç, dalları umuttur.Onlara dokunan her sıcak el, bir geleceğe can verir.

Ve biz biliyoruz ki; bir kız çocuğunu korumak, bir geleceği kurtarmaktır.

Cinsiyet ayrımı olmadan çocukların sadece çocuk olabildiği, Savaşların değil, umutların konuştuğu bir dünya dileğiyle…