Yürek yakan yiğitler

 Çok farklı bir konu üzerine yazmayı düşünürken ülkemizde son üç günde gerçekleşen 12 şehit haberi hepimizin yüreğinde bir bomba etkisi yarattı adeta.

   Söylerken 12 şehit dediğimizde ne kadar basit söylüyoruz aslında rakam olarak. İki elin parmaklarını kullanarak sayilabilecek bir sayı.

   12 şehit... 12 acı, 12 hayat, 12 yaşanmamışlık...

   Bu haberleri duyduk ve çok üzüldük hepimiz. Profillerimize siyah kurdele,Türk bayrakları koyduk önce. Terörü lanetleyen mesajlar, şehitleri andığımız videolar resimler. Bunları yaparken bir elimizde kumanda günlük dizimizi izlemeyi ihmal etmedik ama. Çünkü alıştık aslında üzülür gibi yapmaya. Özellikle sosyal medya kullanımının artmasıyla birlikte acıyı kabullenişimiz de değişti aslında.

   Normal olan acı haberlerin ardından vatanımıza,şehitlerimizin ailelerine ve yakınlarına duyduğumuz saygıyı ve şükranı ifade etmek, toplum olarak üzerimize düşen bir görev aslında. Çünkü bu acıyı anlamak ve hassasiyet göstermek, insanlık ve dayanışma duygularımızın gereği olan bir duggu.

Kendi jenarasyonumuzun çocukluğuna dönünce çok farklı duygularla beslendik. İstiklal marşı okununca tüyleri diken diken olan çocuklardık, hazırolda dururken saygısızlık olacak diye akan burnunu silmeyen çocuklardık. Ve bu duygulari henüz ilkokul döneminde kazanmıştık. Vatan namustu.

Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandı. Şehitlerimizin kanıyla sulanan topraklarımız, milli bilincimizin temel taşlarıydı.

Şehitlik ise, vatan sevgisinin en yüce mertebesiydi ve bu mertebeye ulaşanlar, vatanları için her şeyi göze alarak, imanla yürüyenlerdi. Onlar, hürriyetin ve bağımsızlığın bekçileriydi. Vatanlarına olan sevdaları, göğüslerindeki imanlarıyla birleşti ve toprağa düşen her kan damlası yüce Türk milletinin varlığının teminatı oldu adeta.

   O yuzden kimse bizden süslü püslü kelimelerle üzülüyor gibi yapmamızı beklemiyor. Ama oğlunun tabutu başında gözyaşları yüreğine akarken hala metanetle durmaya çalışan ve "Vatan sağolsun!" derken zerre tereddüt dahi etmeyen babaya, eşiyle gerçekleşemeyecek hayallerinin acısıyla tabutuna sarılan eşe ve bir eli başındaki kepte bir eli babasının resminde bir daha asla kokusunu duyamayacağını bilmenin yetimligiyle yanıbaşında tabutuna bakan çocuğa bakınca içimiz titremiyor gözümüz dolmuyorsa o zaman vicdanımızı sorgulamanın vaktidir.

"Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır " sözünü en derinimizde hissederek, başta ulu önder Mustafa Kemal ve aziz şehitlerimize saygı ve minnetle...