TEKNOLOJİ ÇAĞININ OKUL ÇOCUKLARI

 Pazartesi gününden itibaren okulların açılması ile birlikte 21 milyon öğrenci, 1 milyondan fazla öğretmen yeni bir eğitim öğretim yılına büyük bir heyecanla başlamış oldu.

   Yaklaşık 30 milyon velinin en büyük heyecanı ve derdi tabiki en değerlileri evlatları. Özellikle okul kıyafetleri ve kırtasiye maddi açıdan ciddi bir yük haline geldi. Çünkü artan maliyetler okul malzemeleri, eğitim kaynakları, ulaşım ve yemek gibi tüm sektörleri bir bütün olarak etkiledi.

   Şöyle bir geri gidecek olursak bizlerin zamanında imkanlar yoktu ancak okumak daha kolaydı sanki. Ya da istek daha çoktu. Çünkü; yokluk vardı,yoksulluk vardı ve bundan kurtulmanın tek yolu okumaktı.

   O zaman diliminde kurallar daha sert ve netti. Önlüğünün üzerinde beyaz yakan olmak zorundaydı. Haftada bir mendilinin üzerinde tırnak kontrolü yapılırdı. Ortaokulda,lisede kravat,okul arması olan ceket olmak zorundaydı. Saçlarda boya,kulaklarda küpe olmazdı şayet olursa müdür yardımcısının kapısını kendi elinle aralamış olurdun.

İlkokuldan üniversiteye kadar hiçbir zaman dilimi içinde okulun ilk günü sıranın üstünde bekleyen kitaplarımız olmadı mesela. Ders kitaplarını yıpratmadan kullanmak zorundaydık;sene başında açılan ikinci el kitap sergilerinde daha kolay takas edebilmek için. Test çözebilmek icin saatlerce uğraşırdık yırtmadan silebilmek için. Şimdiki gibi hazır kaplar filan yoktu. Renkli ve desenli takvimlerden defter ve kitaplar kaplanırdı. Şimdi daha ortaokulda defterini, kitabını kaplarsan alay konusu oluyorsun neredeyse. Şimdiki gibi zincir marketler yoktu indirimlerle rengarenk kalemler, defterler alınabilecek. Paran varsa sene başında toptancıdan bir düzine kalem alınırdı ve içinin siyahı parmaklarını boyayana kadar kullanılırdı.

    Şimdilerde ise özellikle dershaneden özel okula çevrilen özel okul adı altındaki okullar başta olmak üzere okullar neredeyse bir mankenlik oyunculuk ajansı gibi;boyalı saçlar,ojeli tırnaklar mini sayilabilecek boyutta etekler. Bunları görmezden gelsek cok rahat kullandıkları elektronik sigaralar,cep telefonları. Hele ki lise donemine gelince çocuklar öğretmenleri ile birlikte içer oldu sigarayı. Bu rahatlıkla peşi sıra hiçbir otoriteye saygı duymadan çok rahat yaşanan kız erkek ilişkileri...Tabiki sadece özel okullarla sınırlandırmadan henüz kuralları oturmamış bir çok devlet okuluda buna dahil elbette.

   Daha sayılacak çok şey var ancak bu kadar rahat ve kuralsız yetistirdiğimiz çocuklarımız için hiçbirinin bir anlamı yok. Ve bu anlamsızlığın sonu temelini ellerimizle hazirladığımız ciddi bir sorun aslında.

   Dilerim çocuklarımız aldığı her nefesin kıymetini bilen nesiller olarak yetişsin.