BİR KARNE GÜNÜ ANISINA

Kutsaldır öğretmenlik, hele birde ilkokulda. Hiçbir zaman silinmeyecek izler bırakır hatıra defterlerinde. Her zaman yol gösterir, bir kutup yıldızıdır adeta parlar öğrencilerinin gözlerinde.

Bir bahçıvan gibi çekirdekten yetiştirendir öğrencisini. Emek verdikçe yeşerir, yeşerdikçe ışık saçar etrafa. Bir sarrafın mücevheri işlediği gibi işler ince ince . Doktor, esnaf, öğretmen, mühendis adının önündeki ünvanı ne olursa olsun hepsindeki imza öğretmendir her zaman.

Fıtratı öğrenme üzerine kurulu olan insan, hayatı bir okul gibi yaşar her zaman. Anne karnında başlar öğrenmeye, sonra sıcak bir kucakta nakış nakış işlenen hayat serüveni ikinci yuvası olan okulla devam eder.

Her annenin hayalidir çocuğunu emanet ettiği ellerdeki anne, baba sevgisi. Kimi şefkatiyle verir bu sevgiyi, kimi mesleki bir zorunlulukla.

Ellerini açtığında duan olur evladın, adaklar adarsın uğruna… Bir baba eli, anne şefkati işlesin istersin yüreğine. Düşündükçe evladını boğazın düğümlenir, göz pınarların titrer ve bir çıkmaza girer yüreğin.

Tam da böyle bir çıkmazın içinde “Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum ”(1) sözünün muhatabı, dışardan bakınca adı öğretmen olan; ama isminin önünü doldurmaya kelimeler yetmeyen nadide bir insan çıkar karşına. Ellerini açıp şükürler edersin, dualarının karşılık bulduğuna.

Yaz’dan kalma güneşiyle bir Kasım gününde, okulun gri ve soğuk koridorunda “Elimden ne gelirse.” sözüyle araladı yüreğimizi. Anneliği ile yoğurduğu öğretmenliğini ilk günden en güzel şekilde hissettirip can dediğime yüreğini açtığında bir kez daha şükür sebebi oldu.

Bazen sessiz çığlıklarımız yüreğinde karşılık buldu, bazen içten kahkahalarımız. Yorulduğumuz her an, önümüze çıkan her engelde dik duruşu ile meydan okudu herkese. Güçlü duruşu karşısında yıkılmak yoktu. A, B, C ‘nin çok ötesindeydi her şey. Sevgi, sadakat, merhamet ve sonsuz bir azimle yeni baştan filizler vermeye başlamıştık bile.

Şimdi başarıyla yürüdüğümüz yolda kısa bir mola zamanı…

Bir kez daha öğretmen olmanın verdiği sonsuz gururla “Eserinin üzerinde imzası olmayan yegane sanatkar öğretmendir.” (2) sözünün önünde saygıyla eğilerek, hayatımızda büyük bir iz bırakan Canan GÜNEŞ Akgül’e sonsuz minnetle…