Sükûtun Adı: Anne

Bir Gün Kutlamakla Yetinilemeyecek Kadar Derin Bir Varlık Üzerine 

  Kadın ve Anne istisnasız yazmayı,konuşmayı en sevdiğim varlık...Çünkü bazı kelimeler sadece annelere yakışır: Sabır, şefkat, fedakârlık… Ve en çok da “sevgi.”

İçimizde en derin yere yerleşen bu kelimeler, bir hayatı sessizce üstlenen, çoğu zaman kendi varlığını unutarak bizi var eden o yüce yürekten gelir. 

Ancak bazı kelimeler vardır ki yazıya dökülmez, dökülse de eksik kalır. Alfabenin sesleri, dilin bütün olanakları bir araya gelse de bir “anne”nin taşıdığı derinliği tam olarak anlatamaz. Ne yazsak az, ne söylesek eksik kalır. Çünkü Anne... Yalnızca bir hitap değil, bir sığınak, bir dua, bir ömürlük minnetin adı, o sadece bir isim değil; bir hayat, bir anlam, sığınılacak bir liman.

 Kapitalist sistemle sevgisini bir güne sığdırmaya çalışsakta; O, sessizliğin içinde konuşan bir hikâye aslında. Yalnızca bizi doğuran değil, bizi her defasında yeniden var edendir. Bazen bir bakışıyla yol gösteren, bazen bir susuşuyla bizi hizaya getiren, bazen de gözyaşını içine akıtarak bizi güçlü kılmak isteyen kişidir. Onun duaları gökyüzünün en temiz yerinden geçer, onun adı anıldığında rahmet kapıları aralanır.

Bir annenin sevgisi gürültülü değildir. Sevgisini haykırmaz, göstermeye çalışmaz. Çünkü onun sevgisi varlığın kendisidir. Kimse bilmez, kimse görmez ama onun emeği, yaşamın ta kendisidir. O, görünmeyen kahramandır.

Anneler Günü, belki de bu yüzden biraz mahçubiyetle gelir. Çünkü biliriz ki,sevgisinin karşılığı hiçbir zaman ödenmez. 

 Oysa onlar sessizce büyütür bizi. Sözle değil, bakışla anlatır sevgisini. Her başarımızda en çok onlar sevinir, her düştüğümüzde içten içe onlar kanar. Ama yine de dimdik durur, güçlü görünürler. Biz büyürken annemiz küçülür aslında. Belki fark etmeyiz ilk başta… Saçlarına düşen aklarda, ellerine sinen yorgunlukta, gözlerinde çoğalan çizgilerde yılların izini görmezden geliriz. Ama bir gün aniden fark ederiz: O artık bize değil, biz ona kol kanat germeliyiz. Belki de en çok o gün büyürüz… 

Hayattaysa, ne mutlu… Hâlâ sesini duyabiliyorsak, sarılabiliyorsak, elini öpebiliyorsak... 

Annesinin sesiyle huzur bulanlara, bir gün sarılmayı bekleyen yüreklere ve “anne” denince gözleri dolan herkese sonsuz sevgiyle. 

Ez cümleTüm annelerin,kendini anne hissedenlerin,, doğurmasada yüreğine annelik sığdıran tüm kadınların Günü kutlu olsun.