Bir Uyanışın Adıdır: 19 Mayıs

 Zaman değişti…

  Artık her şey ekranlara sığar oldu.Hayaller sanal, dostluklar yüzeysel, idealler ise çoğu zaman unutulmuş durumda. Zamane gençliğini sıkça eleştiriyoruz: Sabırsızlar, vefasızlar, kolay vazgeçiyorlar diyoruz. Aslında sorgulamadan, anlamadan, etiketliyoruz.

  Bir durup düşünmemiz gerekmez mi?Bu gençleri kim büyüttü?

Kim verdi ellerine bu ekranları, kim doldurmadı içlerini gerçek anlamlarla?

Bir yandan “bizim zamanımızda” diye övünüp,diğer yandan kendi veremediğimiz saygının,sevginin güvenin karşılığını bekledik.Çocuklarımızın gözlerinin içine bile bakmadan günü tamamlarken,sınavlara hazırlarken hayatı unuttuk, başarıyı dayatırken insanlığı es geçtik.Kendi başaramadıklarımızı onların omzuna yükledik,ama ne zaman yorulsalar,beklentimize cevap vermeseler“nankör” etiketini yapıştırdık. Özgüven adı altında saygısız ve umarsız çocuklar büyüttük.

  Evet, gençler değişti.Ama onlara rehberlik etmemiz gerekirken, çoğu zaman sadece yargıladık.

Şimdi, 19 Mayıs’ın gölgesinde yeniden düşünmeliyiz: Bu ülke gençliğe emanet edildiyse, onları hak ettikleri gibi yetiştirip destekledik mi? İşte tam da bu yüzden, 19 Mayıs sadece bir bayram değil;

hem gençliğe hem de yetişkinliğe verilen büyük bir sorumluluğun adı.

Çünkü o gün, umut Samsun’dan yürümeye başladığında,

omuz omuza verilmeden hiçbir şeyin başarılamayacağı anlaşılmıştı.

  19 Mayıs 1919…

Bir milletin yeniden doğduğu, umudun Samsun’da karaya çıktığı gün.

Mustafa Kemal Atatürk o gün sadece düşmana karşı değil,umutsuzluğa, yılgınlığa ve esarete karşı da savaşı başlattı.Ve bu savaşta en çok da gençlere güvendi. 

Belki bugün savaş meydanlarında değiliz,

ama zihnimizi, ruhumuzu teslim almaya çalışan bir başka savaşın tam ortasındayız.Gençlerin omzundaki yük; bu milletin umudu.

Atatürk, “Bütün ümidim gençliktedir” derken,bir nutuk atmadı, bir sorumluluk yükledi.Çünkü biliyordu ki; gençlik uyanırsa millet yürür, gençlik inanırsa ülke yükselir. Bize düşen;

sorgulamak ama köklerinden kopmamak,ilerlemek ama özünü unutmamak, özgür olmak ama haddini bilmek,ve en önemlisi: bu ülkeyi sadece sevmekle kalmayıp, onun için üretmek, onun için yaşamak…

 Bugün bir bayram…

 Ama süslü cümlelerin, afilli sözlerin ötesinde, bir vicdan muhasebesi günüdür 19 Mayıs:Ne kadar emek verdik bu ülkenin yarınına, ne kadar sahip çıktık geçmişin o kutsal emanetine.Başını dik tutmana vesile olan her şey,

Samsun’a atılan o ilk adımla başladı.

Unutma…

Gelecek, senin ellerinde şekillenecek…

Kutlu olsun 19 Mayıs.

Kutlu olsun gençliğe bırakılmış bu kutlu miras.