PUF İLE UF

Kibirlilik eyleyeni Tanrı sevmez.

Oğuz Türklerinin Bilge lideri, halkın müşküllerini çözen, dertlerini dinleyen, devlet yöneticilerine danışmanlık eden Korkut Ata böyle demiş.

Başkaca adı Dedem Korkut. Hangisini beğenirsen artık sevgili okur.

Kibre düşmek an meselesi ve hepimiz bilir bilmez yapıyoruz bunu. Kimi malı mülkü kimi sözü sanatı kimi makamı mesleği, kimi fit kaslı bedeni, kimi çoluk çocuğu...Hepsi dünya ışıltısı. Gözleri kamaştırıp akıl tutulması yapıyor.

Ego ve insan yapımı kurallar; kişileri inanç ve düşüncelerle, maneviyat yüksekliği ile övünmeye bile götürebiliyor. Benim spiritüelliğim senin spiritüelliğini döver hesabı. Komik tabiki bir taraftan. Tam bir maddeye aldanma seremonisi.

Her devrin modası da başka. Bir dönem acıların çocuğu olarak parlarken öbür dönem kıyamet kopsa aman ben her türlü iyiyim modunda insanlık. Dünyanın olayı bu zaten. Hangisi doğru? Hepsi. Hangisi yanlış? Hepsi. Belli ki ne varsa yer yüzünde “olur” izni almış.

Sen ne yapacaksın?

Müsaadenle Sokrates dedemizden kopya çekip bildiğim tek şey bilmediğimdir diyeceğim. Çünkü öyle. Yani bu kadar galaksi bilmem kaç yıldız kümesi uzay boşluğu yok kara deliği olan sonsuz yaradılışta bir noktadan ibaret naçiz vücudumla ben neyi ne kadar bilebilirim ki?

Özgür irade falan diyorlar ama o da bir avuntudan ibaret. Sonuçta sen ben o, biz siz onlar; Büyük Kozmik Plan´da çizilen bir senaryonun oyuncularıyız. Gelimli gidimli, sonu ucu ölümlü dünyada rolünü yapıyorsun. Sorumluluğumuz yok mu?

Elinde ne maharetin varsa yap, insanlığa katkını sun gibi düşünüyorum ben bu noktada. İşte iyi yemek yapıyorsundur, terzilikte üstüne yoktur, sen yönetici olmak için doğmuşsundur, ya da hayatın boyu ejder meyvesi yetiştireceksindir. Moda tasarımı denince akla sen geliyorsundur. Çağın hastalığına çözüm bulmak için yaratılmışsındır. “ O sensin” içerikli orijin hikayeni bulman gerekiyor sonuçta.

Daha da uzatılabilecek bu listenin hiçbiri diğerine göre artı ya da eksi değil.

 Hepsi gerekli, yararlı, ve hepsi geçici, sonlu. Dünyanın bitimiyle “puf” havaya uçacaklar. Geçici rolünle kibirlendiysen sen “uf” olacaksın ya da olabilirsin diyeyim. Ukalalık etmeyeyim. Onu da bilemem değil mi sonuçta?

Bu kubbeye bir hoş sadanı bırakıver işte.

 Korkut Ata ve Sokrates dedelerimiz “kibirlenme, biliyorum zannetme” derken boş yapmamışlar. Çok şey biliyor olmamızın, başımızı soktuğu belaların listesini yapsak ciddi bir farkındalık elde edebiliriz. Yani böyle bir çalışma komik gelebilir ama hayat da zaten Charli Chaplin´in dediği gibi uzaktan bakınca komedi yakından bakınca trajedi. Yapılması mümkün bir liste diyorum.

Her ruh nevi şahsına münhasır bir bilgeliğe sahip ve işini bilir. Tıpkı senin gibi.