İyi Olmak Meselesi

      Adamın biri yarı sönmüş haldeki kamp ateşine düşmüş bir yılan görmüş. Ölmek üzereymiş yılan. Onu kurtarmak için elini uzattığında yılan adamın elini sokuvermiş. Adam bağırarak çekmiş acıyan elini. Yılan da ateşe geri düşmüş böylece. Sonra adam etrafına bakınmış ve metal bir maşa bularak yılanı bir kez daha ateşten almaya çalışmış.

     Olan biteni izleyen arkadaşı merakla sormuş:

     “Bu yılan seni soktu. Neden hâlâ onu kurtarmaya çalışıyorsun ki?”

       Adam, maşayla yılanı çıkarıp toprağın üzerine bırakırken cevap vermiş:

       “Isırmak yılanın doğasında var. Bunu değiştiremem. Ama bu durumun benim doğamı değiştirmesine de izin vermem. Zor durumda olana yardım etmek benim doğamda var. O beni ısırdı diye ben doğamdan vazgeçecek değilim.”

      Görüyorsun sevgili okurum.

      Hem kişisel, hem sosyal anlamda iyilik hali herkesin ve her şeyin iyiliğini düşünmekle mümkün oluyor. Bahsettiğim o “herkes ve her şeyin” bir doğası bir yaradılışı var. Dünyaya baktığımızda şahitlik ettiklerimiz bu yaradılışın ürünleri.

      Yılan yılanlığını adam adamlığını yapacak. Başka yolu yok. Roller dağıtılmış vaziyette. Bir oyun alanındayız ve oyunun kurallarını cidden iyi bilmek gerekiyor.

      Kesintisiz ve sonsuz bir mutluluk yok. Bir yılan her an elimizi ısırabilir ve biz tetiklenerek onu yok edebiliriz. Ya da acıyan elimize rağmen yaşama ışık ve sevgi sunmaya da devam edebiliriz. Tamamen tercih meselesi. İçimizdeki rehber yani doğamız yani özümüz işini bilir. Yeter ki çarpık düşüncelere yüz vermeyelim.

       Çarpık düşünce ne peki? Bu da ayrı bir yazı konusu ama şimdilik şu kadarını söyleyeyim ki, en ufak baş ağrısından kansere kadar hastalanmamıza, kirlenmemize, ilişkilerimizin bozulmasına, doğamızdan kopmamıza neden olan her tür, işlevsel olmayan, hakiki olmayan tüm düşünceler çarpık.

      Yukarıda kesintisiz ve sonsuz bir mutluluk yok dedim ama otantik kimliğimize sarılarak sağlam ve sıkı bir huzuru var edebiliriz. Dünya deneyimlerinin çok da bir anlamı yok; çok geçici ve iyi ya da kötü hepsi birbirinin aynısı.

      “Baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş”. ( Bu âlemde sonsuz kalan şey güzel bir iz bırakmaktır.”)

        Noktayı yine “Edebiyat´la” koyuyorum. Unutma. İyilik sende.