Aklımdakiler Köşesi: Zihin´den Kalb´e

Reşat Nuri Güntekin´in Dudaktan Kalbe romanı geldi aklıma. Benim bu haftaki başlığım Zihin´den Kalb´e. Demek ki Kalp çok çok önemli. Kan pompalaması da çok önemli, yaşamda herhangi bir yolculuğun son durağı olması da. Çünkü önüne gelen giremez oraya. Son durak dediysek Nirvana orası. Trene bindin diye ille de kabul etmez ham halimizi huzuruna. Pişmeyi, yanmayı, kavrulmayı ve OL´mayı talep eder. Haddidir ve hakkıdır. Bilelim yani kiminle aşık attığımızı. 

Kalplerimiz böyle nazlı işte. Seçiciliğin, kalıcılığın nazlılığı bu. Kuru kuruya değil. Samimiyetin mekânı, olduğun gibi görünmenin göründüğün gibi olmanın ispatı. O kadar kolay değil. Şahaneliğini, yüksek değerini de zorluğuna borçlu. Çakıl taşları, semtine uğrayamaz. Aklından geçiremez bile uğramayı. 

Ama bir kere geçtin mi sınavı değme keyfine. Zihnin gürültüsünden kalbin mabedine inişin tarifi mümkün olamaz. Cennet nedir ki zaten, akan ırmak, dökülen meyve mi ki? Hayır, onlar da vardır, mesele değil de duyular dünyasına sığabilir mi? Sığmamış. “Cık” demiş. “Ben çok daha büyük bir şeyim. Gürültünün, ikilemlerin, ölüm ve zulmün olmadığı bir şeyim.” 

“Ve zihninle beni kavrama çaban, bana dünya elbiseleri giydirmen çok komik. Gülüyorum. Alay etmek değil benimki. Çok içten bir şefkat besliyorum sana karşı. Amacım, öğrenme ve uyanış yolculuğunun biraz da eğlenceli olması. Tatlı bir muhabbetle de kaos diyarı zihninden benim hakiki vatanım olan kalbine birlikte gidebiliriz. Ben tam oradayım, göğsünde.”

Canım okurum ne düşündüm biliyor musun belki kolay-zor demeden bir yola düşmeli. Aslında susmalı ve sadece teslim olmalı. Bak ne diyor, tam orada, göğsündeyim… 

İnşirah Sûresi´nde “Biz senin göğsünü açıp genişletmedik mi?” diyor. Cennet bir ferahlama, bir genişleme hâli olsa gerek. Bir soruna binbir çözüm bulabilme yeteneğini keşfetmek demek. Gözünde büyüttüğün ve adına “sorun” dediğin ne varsa yolun kendisi olduğunu bilmen demek.

Oku´mak cennettendir, tefekkür ederek gezmek cennettendir, günahlarını bulup tövbe etmek, kötülük gördüm dediğin insancıkların sana yolculuğunda öğrettiklerini idrak etmek, insanlığını onurlandırmak cennettendir. 

Kırılan kalbini de kırdığın kalpleri de Rahman´a emanet etmek cennettendir. Neticede her şeyin aslı birdir. Melek ve şeytan ayrı değildir. BİR´i görmek, İki´yi bir kılmak cennettendir. 

O´nu çok merak ediyorum. 

Bu yazıyı okuyorsan sen de ediyorsun. 

Merak, duyguların en bilgelerindendir. 

Biz insanlar merak ederiz. 

Ararız, sorarız, bulamazsak ağlarız. 

Her ağlayışta bir daha doğarız. 

Ne kadar suç da işlesek hep masum kalırız. 

O, bilir; bizim suçlarımız, ağlamalarımızdır. Meraklarımızın, karşılıksız kalmasıdır. Pazarda annesini kaybeden küçük bir çocuğun gözyaşlarıdır. Günah dediğin işte bu gözyaşlarıdır. Yaradan, ancak bağrına basar o çocuğu. Sen bile bu kadar merhametliysen kim bilir O…

Mabed´e yol uzun. Birlikte yürüyelim…