Aklımdakiler Köşesi

Kayıt Tarihi: 20.10.2026 18:20 - Son Güncelleme: 20.11.2026 03:42
YAZI
A

La Süpürgesiyle Dünya Turu 18

Bir insanın baktığı sensin ama gördüğü kendisidir. Nasıl severim bu sözü. Çünkü o kadar hak ediyor ki sevilmeyi. Mevlana on ikiden vurmuş yine. Dünya kötü ve bizler de bu kötülükten payımıza düşeni aciz biçimde alıyoruz. Yani dünya böyle olduğu için bizler böyleyiz. Elimizden ne gelebilir ki? Hastalıklar, savaşlar kuşatma altına almış çevremizi. Yazık bize. Olan bitende bireysel ölçekte hiç payımız yok. Kandırılıyoruz, yalnız bırakılıyoruz. Üstelik ölüm ve cehennem korkusu da cabası. Gelmek için fikrimiz alınmayan hayatın ortasına fırlatılıvermiş “kamış” gibiyiz. Dinle Ney´den şiiri buradan doğdu zaten. Sazlıktaki kamış asırlardır gam-zede. Hani şarkı var bilirsin “Gamzedeyim deva bulmam” diye.

Bulacağız. Deva bulmak için tüm uğraşımız. Ama önce başkalarında gördüğümüz her şeyin tamamı “kendimiz” olduğuna dair iyice bir ikna olmalıyız. Yani biz orada öyle masumca otururken olmuyor bir şeyler. Zihinlerimiz çöplük dolu ama. Nesiller boyu hamallık ettiğimiz boş inançlar daha doğrusu yargılar var. Hiç sorgulamadan baştacı ettiğimiz düşünceler var. Kalbimize taht kurmuş karartmışlar orayı. Gökyüzünün rengini bile unuttuk neredeyse. Lafın gelişi bir mavi deyip geçiyoruz da farkında değiliz güneşin nasıl bir teslimiyetle her an vazife başı yaptığının. Hiç vazgeçmiyor ve bunalıma girmiyor. Sadece doğuyor ve batıyor. Batmamışçasına ertesi gün yine doğuyor. Önüne geçen buluta kan davası gütmeden… Güneş gözlüğü takan insanlara gıcık olmadan… Âlim zalim demeden doğuyor varoluşun bağrına. Çünkü tek efendisi Allah. Tek emir aldığı Allah. İlahi senaryoyu harfiyen getiriyor yerine. Ben güneş dedim sen ayı, dağları, suları örnekleyebilirsin. Su zaten her hâliyle öğüt verici. O nasıl bir akmadır. Tartışmadan, bağırmadan sadece akar ve en sert kayaları, mermerleri sarartır, oyar. Çiçeğe bakın bir hele. Ne bir telaş ne bir sıkılganlık. Bekler güneşin, suyun ziyaretini ve en güzel rayihalarını sunar akciğerlerimize. Doğa bir festival gibi doyumsuz şölenler yapar. Bize baktığında sadece O´nu görüyor doğa belli ki. Öfkelerimiz, hoyratlıklarımızla hiç ilgilenmiyor. Gün gelecek ve uyanacaklar diyor. Yaktığımız ormanlar birer yaramaz çocuk olduğumuzu biliyorlar. Muhtemelen gerçekte yanmıyorlar. Dünya yalansa içinde olanlar ne derece gerçek olabilir? Evet, itiraf etmeliyiz ki acayip gerçek görünüyor. Bu simülasyon çok gerçekçi. Bazı korkulardan insanları arındırmak için yapılan tedaviler var. Bir gözlük takıyorsun ve bir simülasyonda dolaşmaya başlıyorsun O kadar gerçekçi ki. Üstüne doğru bir nesne ya da seni ürküten herhangi bir şey geliyor ya da düşüyor gibi hissediyorsun ama bunlar sadece senin algın. İşte dünyanın sırrı. Galiba her an “rüyadayım bu gerçek değil” diye kendimize hatırlatmamız lazım. Çok işe yarayacağı kesin. Hatırlamalıyız. Gerçek değil. Gerçek olan şu: Baktığımız her şey zihnimizin yansıması. Bir insanda, etrafta ne görüyorsak o suretimizn yansıması. İlmin, kendimizi bilmek oluşu bu nedenle. “Ayna ayna söyle bana” diyen Pamıuk Prenses´in üvey annesi sandığımız kadar kötü değildi bence. Evet bir sinema perdesi dünya ve zihnimiz bu perdeye tastamam yansıyor. Kabule geçeceğiz. Ters okuma yapacağız en mühimi de. Az önce dedim ya, Pamuk Prenses´in annesini sadece “kötü karakter” olarak görmek sınavımızı geçilmez kılıyor. Rolünü oynadı ve ihtiyaç vardı buna. Işığı karanlık olmadan nasıl deneyimleyebiliriz ki? Açlık yoksa yemeğin değerini kim bilsin? Düalitenin olduğu yerde tek taraflı bakış açısının ancak tek bir çıktısı olabilir: Kucak dolusu acı! Belki de acziyetimizi onurlandırmanın zamanı gelmiştir. Evet insanız ve gerçekten bir sıkımlık canımız var. Allah´ın dediği olur cümlesinin manasını derin derin soluyup hemen şimdi güneşin yılmadan doğup battığı gibi biz de ölüp ölüp dirilelim. Yani fazlalık ne fikir varsa üstümüzde çıkaralım gitsin. Soğan gibi soyalım kabuklarımızı. Dünya bir tuzak. Bak geç, gül geç, yaşa geç tüm illüzyonları ve bay bay diyip ana yurduna dön işte. Her şeyiz ve hiçiz sonuçta. Şükran dolu bir hafta olsun hepimiz için. Yine gel emi…


ETİKETLER:

YORUM YAP

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Habibe Nesrin Ertuğrul

Habibe Nesrin Ertuğrul

Yazarın Diğer Yazıları